สวนผักดาดฟ้าบ้านธรรมดาสุข

อีกหนึ่งเรื่องเล่าจากคุณอรวรรณ รุจิราลัย แฟนเพจสวนผักคนเมือง: ปลูกเมือง ปลูกชีวิต ค่ะ


 

บ้านอยู่ใกล้ตลาดจะปลูกผักกินเองทำไมให้เสียเวลา เป็นประโยคที่ญาติคนหนึ่งพูดกับฉันด้วยความห่วงใย เมื่อรู้ว่าฉันกลับมาอยู่บ้านได้สักพักและใช้เวลาส่วนใหญ่ง่วนกับสวนเกษตรที่สูง

ฉันก็เป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งที่ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านเกิดในเมืองใหญ่แห่งหนึ่งทางภาคใต้หลังจากเลือกใช้ชีวิตหลังเรียนจบและทำงานตามที่ได้ร่ำเรียนมาในโรงงานอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเป็นเวลา 15 ปีเต็ม (ฟังดูแปลกๆเพราะส่วนใหญ่มักจะได้ยินว่าคนลาออกจากงานในเมืองใหญ่กลับมาใช้ชีวิตในบ้านเกิดเมืองเล็กๆ) ทั้งที่ความก้าวหน้าในหน้าที่การงานกำลังไปได้ดี แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมนาฬิกาปลุกในใจฉันมันถึงดังและเรียกร้องให้ฉันกลับบ้านเมื่อหลายปีก่อน ก่อนตัดสินใจบอกหัวหน้างานเมื่อสองปีที่แล้ว

ฉันให้เหตุผลในการลาออก คือ กลับบ้านมาดูแลพ่อแม่ซึ่งเป็นข้อแรกที่ฉันอยากทำมากที่สุด เรากำลังเติบโตในสังคม แต่พ่อแม่กำลังแก่ลงๆนี่คือสิ่งที่ฉันเห็นท่านในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา และอีกข้อคือความรู้สึกอิ่มตัวในวงจรชีวิตและงานที่ทำอยู่ซึ่งดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด แต่เหตุผลที่มากกว่านั้นซึ่งฉันไม่เคยบอกใครคือฉันอยากกำหนดวงจรชีวิตของฉันเอง ที่ผ่านมาเราทุ่มเทกับงานที่รับผิดชอบอยู่อย่างเต็มที่ ทำเพื่อเป้าหมายขององค์กรมาก็มาก แต่ทำไมฉันถึงไม่เคยกำหนดเป้าหมายในชีวิตของตัวเองอย่างจริงจังเลยสักครั้ง ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะได้ทำตามเสียงนาฬิกาในใจเสียที




หลังตัดสินใจลาออก ฉันตั้งใจเพียงแค่อยากพึ่งพาตัวเองในเรื่องอาหาร เพื่อลดค่าใช้จ่ายถ้าไม่ได้มีเงินเดือนประจำแล้ว และเพื่อผลิตอาหารที่ปลอดภัยที่เรารู้เส้นทางการผลิตตั้งแต่ต้นจนจบ ใช่แล้วฉันเลือกที่จะปลูกผักไร้สารเคมีกินเอง เกษตรที่สูงที่ฉันได้กล่าวในตอนแรกมันไม่ใช่เกษตรบนดอยสูงที่ไหน หากแต่เป็นเกษตรบนดาดฟ้าตึกแถวขนาด 15 ตรว.ที่บ้านพ่อแม่ของฉันนั่นเอง



ความที่เป็นคนเมืองครอบครัวค้าขาย บ้านอยู่ใกล้ตลาดไม่ถึงครึ่งกิโลเมตร การซื้อผักจากตลาดจึงง่ายกว่าการปลูกผักกินเองอย่างที่ญาติฉันพูด ยิ่งการปลูกผักบนดาดฟ้าด้วยแล้วนับเป็นเรื่องท้าทาย ทั้งด้านแรงกายและแรงใจสำหรับผู้หญิงอย่างฉันเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่คำว่าปุ๋ยคอกฉันยังไม่รู้จักต้องเปิดหาความหมายจากกูเกิ้ลตอนไปอบรมกับปราชญ์เกษตรท่านหนึ่ง แต่จากวันนั้นจนถึงวันนี้ครบหนึ่งปีแล้วที่ฉันได้กลับมาอยู่บ้าน พร้อมสวนผักดาดฟ้าที่กำลังเติบโตให้ผลผลิตเล็กๆน้อยๆที่ไม่ใช่แค่ผักปลอดภัยไร้สารเคมี หากแต่เป็นความสุขในแบบที่ฉันเลือก ความภาคภูมิใจที่คอยเป็นกำลังใจ ที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใดคือฉันได้เห็นรอยยิ้มของแม่ทุกครั้ง เวลาเห็นผักที่ฉันเอาลงมาจากดาดฟ้าและได้ทำอาหารจากผักที่ฉันปลูก รอยยิ้มของท่านที่ได้แบ่งปันผักให้เพื่อนบ้านและญาติมิตร ทุกวันนี้ฉันยังสนุกกับการเรียนรู้การปลูกผักในสภาพอากาศทางภาคใต้ที่เปลี่ยนแปลงในทุกๆวัน ฝนตกชุก แดดน้อย หรือแดดเปรี้ยงอบอ้าวเวลาแดดจัด ทำให้ฉันต้องปรับตัวสำหรับการปลูกและดูแลผักอยู่ตลอดเวลา 



สุดท้าย ฉันเชื่อว่ายังมีคนเมืองอีกมากที่อยากปลูกผักกินเอง ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนได้เริ่มลงมือทำ มีสิ่งหนึ่งที่ฉันเชื่อมั่นมาตลอด คือ "การลงมือทำ" ท่ามกลางความไม่พร้อมเพราะความพร้อมไม่มีอยู่จริง หากแต่เกิดขึ้นหลังจากที่ได้ "ลงมือทำ" มีคนเคยกล่าวเอาไว้

 
สวนผักดาดฟ้าบ้านธรรมดาสุข อยู่อย่างธรรมดาด้วยความสุข

ขอบคุณเรื่องราวดีๆจากคุณอรวรรณ รุจิราลัย และขอบคุณที่ร่วมเดินทางบนเส้นทางนักปลูกเมือง ปลูกชีวิตไปด้วยกันค่ะ

 

ใครมีเรื่องราวดีๆอย่างนี้ อย่าลืมถ่ายรูปและส่งเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ ที่ cityfarm2010@hotmail.com  

หรือ inbox มาที่ www.facebook.com/cityfarmthailand    นะคะ

เรื่องราวที่ได้รับการคัดเลือก จะได้รับการเผยแพร่เพื่อส่งต่อแรงบันดาลใจในเวปสวนผักคนเมือง www.thaicityfarm.comและใน www.facebook.com/cityfarmthailand

พร้อมรับของที่ระลึกจากสวนผักคนเมือง ในงานเทศกาลสวนผักคนเมือง 2017 ครั้งที่ 4 ตอนเส้นทางอาหารเมือง Bangkok’s Food Journey  ซึ่งจะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 3 มิถุนายน 2560 เวลา 09.00 – 17.00 น.  ณ โถงกิจกรรม  หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ (สวนโมกข์กรุงเทพฯ) ค่ะ


 | วันที่ 18/05/2560

อ่าน 959


 นักวิทยาศาสตร์ตัวน้อยกับโลกใบใหญ่
 จิ๋วแต่แจ๋ว : สวนผักหน้าตึก นปอ.
 ปลูกผัก ปลูกพลัง รักษ์ตัว ลดโรค
 สวนผักดาดฟ้ามูลนิธิเพื่อเด็กพิการ
 สวนผักเเห่งศรัทธา เยียวยาชีวิตผู้คน


โครงการสวนผักคนเมือง
912 ซอยงามวงศ์วาน 31 ซอยย่อย 7
ถนนงามวงศ์วาน อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี 11000
โทร. 02-591-1195-6
cityfarm2010@hotmail.com
Design by Ngoscyber