Home บทความ

บทความ

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ในช่วยระยะเวลา 3 ปีของการดำเนินโครงการสวนผักคนเมืองที่ผ่านมา เราเห็นจำนวนคนสนใจเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการปลูกผักในเมืองเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

วันนี้จะกินอะไรดี? นอกจากจะคิดเมนู หรือเลือกร้านอาหารที่จะฝากท้องแล้ว คุณเคยตั้งคำถามกับตัวเองบ้างไหมว่า “อาหาร”ที่คุณกำลังกินอยู่นั้นมีประโยชน์แค่ไหน

ทราบหรือไม่ว่าจากข้อมูลการสำรวจของกรุงเทพมหานคร ในปี 2550 พบว่า มีอาคารและสิ่งก่อสร้าง พื้นที่รกร้างที่ขาดการดูแลจากเจ้าของมากถึง 7,226 แปลง ซึ่งคิดเป็นเนื้อที่ถึง 4,374 ไร่

เคยสังเกตกันบ้างไหมค่ะว่าแต่ละวัน เราสร้างขยะกันมากน้อยเพียงใด ไม่ว่าจะเป็นขยะจากเศษอาหาร จากแก้วน้ำ ถุงพลาสติก กล่อง ขวด ต่างๆนานา ตัวเลขที่น่าตกใจคือ

ขอบคุณรูปจากอ.อาสาฬห์ สุวรรณฤทธิ์ โดยอาจารย์ฐาปนา บุญยประวิตร ถ้าจะกล่าวว่าการผังเมืองของไทยไม่ได้ให้ความสำคัญในการสงวนรักษาและพัฒนาแหล่ง ผลิตอาหารก็คงจะไม่ผิดนัก

ในบรรดาผู้เข้าร่วมประกวดดาดฟ้า เขียว กินได้ ต้องยอมรับว่าสวนผักบ้านคุณเพ็ญ วัฒนเกตุ เป็นสวนผักที่มีพื้นที่น้อยที่สุด คืออยู่บนระเบียงบ้านเล็กๆ

มีโอกาสได้ไปร่วมงานการประชุมแสดงความคิดเห็นเรื่อง “การขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ความมั่นคงด้านอาหารจากชุมชนสู่ระดับชาติ” ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2555

โดย ฐาปนา บุณยประวิตร http://www.asiamuseum.co.th/ http://www.facebook.com/smartgrowththailand/ การเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นปัจจัยหลักในการแผ่ขยายของเมืองในทางราบกระจัดกระจายรุกล้ำเข้าไปยังพื้นที่ธรรมชาติและเกษตรกรรมที่ดิน

ปัจจุบันมีหลายประเทศที่ให้ความสำคัญกับเรื่องเกษตรในเมือง โดยถือเป็นเครื่องมือที่สำคัญอย่างหนึ่งที่จะมีส่วนช่วยรับมือกับความเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ